Real Money Is Actually Virtual

"A bunch of people sign a bunch of papers, and now this family has no place to live? That's just plain ludicrous." Said former banker Nathan Collins of Brandon, MS.

Ο τύπος και σταδιακά οι καταναλωτές -τουλάχιστον στην Αμερική- έχουν αρχίσει πια να καταλαβαίνουν πως τα ΄΄πραγματικά ΄΄ χρήματα δεν είναι λιγότερο ΄΄εικονικά΄΄ από αυτά που διακινούνται στους εικονικούς κόσμους . Η οικονομία σε νέα μονοπάτια, σ΄ αυτά της άμεσης ανταλλαγής αγαθών. Θυμίζει συναλλαγές σε εικονικούς κόσμους μήπως αυτό?

Greekness is my weakness

Ο γνωσιολογικός καπιταλισμός (cognitive capitalism) είναι η σύγχρονη μορφή καπιταλισμού στην οποία η παραγωγή των γνώσεων και ‘’γενικότερα’’ η παραγωγή του ‘’ανθρώπου από τον άνθρωπο’’ έχουν τον βασικό ρόλο ενώ στον Φορντικό καπιταλισμό κυριαρχεί η εξιδίκευση των κατατάξεων, οι έρευνες πάνω σε οικονομίες που σε γενικές γραμμές γίνονται αντιληπτές ώς γραμμική κλιμάκωση κερδών και οι υλικές επενδύσεις. Αυτό που αποκαλείται γενικά, αν και συχνά αόριστα, ως βιοπολιτική. Με άλλα λόγια, αν στον 19 και στον 20 αιώνα η παραγωγή κεφαλαίου απαιτούσε ''επενδύσεις'' σε περιοχές του κόσμου που βρίσκονταν εκτός των κέντρων συσσώρευσης και τελικής κεφαλαιοποίησης του φυσικού πλούτου, π.χ αποικίες, σήμερα οι ''αποικίες'' και οι παραγωγικές επενδύσεις είναι τα ίδια τα ανθρώπινα σώματα, όπου αυτά απαντώνται. Αποικία/ες, είναι η ίδια η ανθρώπινη ύπαρξη στον κόσμο.

Το σημείο κλειδί δεν είναι πια η συσσώρευση σταθερού υλικού κεφαλαίου αλλά η ικανότητα απόκτησης γνώσεων και η δημιουργία της εργασιακής δύναμης. Η αποτελεσματικότητα δεν βρίσκεται πια στα κέρδη από το χρόνο της εργασίας αλλά στην διαδικασία , στο ‘’πρότσες’’ της απόκτησης γνώσεων και στις δυνατότητες προτάσεων νέων μοντέλων. Οι δημιουργικές ικανότητες βρίσκονται πια μέσα στα κεφάλια των κατόχων των γνώσεων και όχι πια σ΄αυτούς που κατέχουν τα μέσα παραγωγής.
Αυτό άλλωστε, είναι που το μεγαλύτερο κομμάτι της αριστεράς-κυρίως της ελληνικής αλλά όχι μόνο- αρνείται να καταλάβει. Μέσω του εξαναγκασμού πάνω στα copyrights και στην ιδιωτικοποίηση του ‘’γνωρίζειν’’ η τάξη αυτή επιχειρεί να θέσει στη κατοχή της το πιό σημαντικό κομμάτι αυτού του πλούτου που παράγεται από το ‘’πάντα διαχρονικό general intellect’’.
Ειδικά στην Ελλάδα, μια χώρα που η δομή της σαν κράτος ήταν πάντα μια υπόθεση ύπαρξης με μορφή εξωτερικού δανείου, γιατί απλά αυτό εξυπηρετούσε ''αυτά'' ή ''εκείνα '' τα συμφέροντα αυτών ή των άλλων -μέχρι και πρόσφατα άλλωστε στην περίοδο του 2004 και της ''αναγέννησης των ολυμπιακών αγώνων''- αυτή λοιπόν η μετεξέλιξη του καπιταλισμού δημιουργεί ανυπέρβλητα εμπόδια. Πως είναι δυνατόν σε μια κατά βάση βαλκανική χώρα, έστω και προνομιούχα στη γειτονιά, λόγω της υποτιθέμενης συμβολικής ιστορικής της σημασίας, που όμως προκειμένου να επιζήσει ως κράτος όταν τα φώτα της δύσης δεν στρέφονταν πανω της , έπρεπε να γίνει αποικία του εαυτού της (self- colonalization) να εφαρμοστεί μια προηγμένη μορφή καπιταλισμού σαν αυτή του γνωστικού καπιταλισμού που απαιτεί την κεφαλαιοποίηση της γνώσης? Αυτό σημαίνει την πλήρη ρήξη με τις δομές εξουσίας που διέπουν και συγκροτούν κακήν κακώς την διαχρονική κωμωδία της εντόπιας διακυβέρνησης. (Όλως τυχαίως συγκροτημένης γύρω από οικογενειακά ονόματα). Πως είναι δυνατόν οι φεουδαλιστικού τύπου δομές εξουσίας , ο βυζαντινισμός της διοίκησης και της οικονομίας, οι αρχαιολογικές -κυριολεκτικά και μεταφορικά- δομές της πολιτιστικής ζωής, να επιτρέψουν την μετάβαση των νέων από απλούς διεκπεραιωτές μιας local γραφειοκρατείας, σε κατόχους γνώσεων της σύγχρονης παραγωγής υπεραξίας? Να ταυτιστεί δηλαδή η ικανότητα απόκτησης γνώσεων και η αυτοδιαχείριση της εργασιακής δύναμης με όρους που ξεπερνούν κατά πολύ την πολιτική και κοινωνική γνώση της ελληνικής κοινωνιας? Να εμφανιστούν golden boys που δεν φορούν ράσα? Η αλλιώς κάποιοι έλληνες που θα 'εχουν την δυνατότητα να επαναξιολογίσουν τα βιοπολιτικά σώματα -και κατ' επέκταση την παραγωγή αξιών και δύναμης- που συμπεριλαμβάνονται εντός των παραδοσιακών συνόρων? Για όνομα του θεού.

Είναι άραγε τυχαία τα λόγια του φαιδρού ποινικολόγου που ανέλαβε την υπεράσπιση του μπάτσου δολοφόνου?
''Ο θεός θέλησε τον θάνατό του''.

Economy recession and web 2.0

Will the economy recession influence free economy, open source projects and in a further extent the ''affective labor'' that maintains the structures of the web 2.0 social media ? A form of labor that gets not immediate pay back ( if it gets any at all). For some people, the economic crisis will ultimately eliminate open source projects and the 'Web 2.0 free economy. The economic downturn and job loss will eliminate projects as Wikipedia and much of the blogoshere. Users instead of offering their services for free, will shift their attitude toward an economic value of their labor.''The hungry and cold unemployed masses aren't going to continue giving away their intellectual labor on the Internet in the speculative hope that they might get some "back end" revenue'
says Andrew Keen, author of The Cult of the Amateur book.

Others are claiming that it will occur just the opposite. Already many companies are looking to lower their expenses by going open source. After all, did the dot-com crash killed Linux, stifled production of php sites or did make people stop sending non-commercial e-mails?
True is that some people do things like programming for fun. Contributing to OSS is not about "back-end revenue" for most people, it's about contributing to a community, about pride, and about intellectual challenges. Some people do things not for the money.
On the other hand, it's difficult to "do things" like update OpenOffice, if your electric company just pulled the plug, or you lose your house to the bank.
At the end,if unemployment goes up, that just means there's a lot more developers out there with free time, and motivation to put something new on their resumes.